Scouting Boxtel
Scouting Boxtel > Speltakken > Verkenners vrijdag > Zomerkamp '15
Sitemap Deze pagina afdrukken
Laatste update
10-8-2016
Zomerkamp '15

Aanloop
Enkele weken voor het zomerkamp kregen alle verkenners een uitnodiging in de brievenbus. In deze uitnodiging werden de verkenners, door Wolf Grylzz zelf, uitgenodigd voor de Wolf Grylzz Outdoor Academy.
Deze academy had in samenwerking met Scouting Boxtel een survivalweek opgezet in de schotse Highlands. Dit zou zijn in de week van 18 tot en met 25 juli.
  
 
Kampfilm
  
 
Zaterdag
Om 8:00 uur vertrokken we met 17 verkenners, 4 leiders en 1 kookstaf naar het Belgische Wirtzfeld. Hier aangekomen rond half elf zagen we dat Mark en Thom de dag ervoor al wat tenten hadden opgezet voor de leiding en stond de koffie klaar voor de leiding en ouders. Opvallend was ook het afgezette stuk op het weiland waar een paar schapen liepen te grazen.
Na een korte introductie door de leiding begonnen de verkenners aan het opbouwen van de patrouilleterreinen en ging de leiding verder met het inrichten van het kampterrein. Deze opbouw verliep redelijk voorspoedig, tot er halverwege de middag een auto het terrein op kwam.
Deze auto was van politie/Staatsbosbeheer of zoiets. Deze mannen kwamen ons vertellen dat alle slaaptenten minimaal 25 meter van de bomen af moesten staan vanwege de veiligheid. Laat in de middag konden we dus nog snel de patrouilletenten verplaatsen en werd de grote staftent verzet.
Voor de verkenners resulteerde dit in een mooi kampeerterreintje met drie tenten rondom de schapenwei.

Na een goed bord nasi en de bijbehorende afwas vertrokken we met de verkenners en wat leiders voor een wandeling om de omgeving te verkennen, opvallend daarbij was ook het aantal andere scoutinggroepen dat in de omgeving kampeerde. Tijdens onze wandeling langs het stuwmeer van Butgenbach sprongen er ineens twee mannen uit de bosjes. Zij stelden zich voor als Wolf Grylzz en zijn trouwe assistent Duncan. Deze mannen vertelden een beetje wat de bedoeling was van de komende week en beloofde de verkenners in een week tijd te veranderen van kleine meisjes naar ruige mannen.

Samen met Duncan en Wolf liepen we terug naar het kampterrein. Vlak voor we daar aankwamen zagen we een hoop wol en bloed op het pad liggen. Dit moest van een van de schapen zijn die op het pad aangevallen is geweest. Hier komt alleen nog niet al te veel duidelijkheid over.

De eerste dag wordt hierna afgesloten met een kampvuur met een beker warme chocomel en een plak peperkoek.
  
 
Zondag
Om 8:00 uur werden alle verkenners weer gewekt. Na het ontbijt en de dagelijkse openingsceremonie kon begonnen worden met het programma. Erik en Joost hadden een spel voorbereid waarbij in de ochtend een 4-tal uitdagingen op het programma stonden voor de patrouilles, deze uitdagingen passen ook weer goed in de outdoor academy.

Jachtproef
Bij de jachtproef moest er allereerst gevist worden. Met de hengel kregen de verkenners om beurten een minuut de tijd om de houten vissen uit de kunstmatige vijver te halen. Wanneer ze hiermee klaar waren gingen ze door naar het volgende onderdeel.
Hier kregen ze een buks en moesten ze schieten op blikjes. Elke verkenner kreeg hierbij vijf kogels, het is zeker ook het vermelden waard dat Mischa met alle vijf de kogels de blikjes wist te raken.

Vaarproef
Door de leiding was een vlot gemaakt waarmee de patrouilles een oversteek over het meer moesten maken van ongeveer 20 meter. Veelal ging dit goed zonder nat te worden tot aan de laatste meters. Boyd was te enthousiast met het verlaten van het vlot, waardoor heel het vlot kantelde en iedereen in het water lag. Het jammere voor deze proef was wel dat het weer ons een beetje in de steek liet.

Navigatieproef
Met behulp van een GPS moesten de patrouilles een route lopen in de buurt. In de GPS stond het eerste cordinaat ingegeven. Daar aangekomen vonden de verkenners het volgende cordinaat, uiteindelijk kwamen ze weer terug op het kampterrein. Deze proef leverde nog wel wat discussie op over de werking van de GPS

Denkproef
Tijdens voorgaande drie proeven konden de patrouilles zich nog uitleven op een aantal raadsels, puzzels en sommen. Deze werden uiteindelijk ook meegenomen in de eindstand.

Na een verdiende lunch gingen we in de middag weer verder met de finalerondes van het spel.

Estafettebaan
De eerste finaleronde was de estafette. De Black Alligators hadden de ochtend gewonnen en mochten 10 seconden eerder starten dan de Cobras . 10 seconden daarna mochten de Rode Valken weer starten.
De Black Alligators waren uiteindelijk ook als eerste binnen en plaatste zich rechtstreek voor de finale.

Krachtproef
De Rode Valken en de Cobras streden in de halve finale nog voor de laatste finaleplaats. Deze halve finale begon met spijkerbroekhangen.
In de vlaggenmast was een spijkerbroek vastgeknoopt, waar de verkenner zo lang mogelijk in moesten blijven hangen. Winnaar van dit onderdeel werd Ravian met 82 seconden, hierdoor wist zijn patrouille ook dit onderdeel te winnen, 1-0 voor de Rode Valken.

Vervolgens moesten de patrouilles met 4 man proberen een jerrycan zo lang mogelijk boven de grond te houden. Aan de jerrycan waren vier touwen vast geknoopt, door deze touwen strak te houden bleef de jerrycan boven de grond. Deze ronde werd met enige discussie gewonnen door de Cobras, 1-1 dus.
Het beslissende onderdeel in deze halve finale was het opdrukken. De patrouilles moesten in 5 minuten tijd zoveel mogelijk opdrukken, waarbij er maar 1 man per patrouille tegelijk mocht. Dit onderdeel werd weer gewonnen door de Rode valken, waarmee zij de 2e finalist werden.

Tijdens bovenstaande proef werden we ineens verrast door twee schotten die het kampterrein op kwamen. Het bleken Schots en Scheef te zijn, twee schaapsherders die ook eigenaar waren van de schapen op ons terrein. Nadat de verkenners vertelden over het wol en bloed wat de avond ervoor was gevonden schrokken de herders. Het schijnt dat dit wel vaker gebeurt was daar in de buurt, maar dat niemand wist hoe het kon gebeuren en er ook nooit getuigen van waren.
De schotten vertrokken weer en het werd tijd voor de finale van het spel

Finalespel
De finale van het spel speelde zich af bij het meer. De hele groep vertrok met twee grote tonnen, welke toch lastig vast te houden waren onderweg, en twee emmers met spullen. Aangekomen bij het water kon het spel beginnen.
De twee patrouilles kregen beide een kapotte emmer, een vuilniszak, bekertjes en sponsen. Hiermee moesten in vijf minuten tijd zo veel mogelijk water in de ton zien te krijgen.
Dit spel werd uiteindelijk overtuigend gewonnen door de Black Alligators.

Het werd weer tijd om te gaan koken, op het menu stond vandaag gebakken aardappels, boontjes en verse worst. Dit ging er bij iedereen goed in na deze drukke dag.

In de avond stond er een rustig creatief programma klaar voor de jongens. Onder leiding van Thom en Dirk konden de verkenners kiezen uit een aantal dingen die ze konden maken, een fluitenkoord knopen, dasring maken van touw, houten dasring maken, apenvuistje maken van touw of een dasring maken van leer. Hier werd erg fanatiek aan gewerkt tot het donker begon te worden en veel verkenners lopen dan nu ook met een zelfgemaakte dasring rond.

Bij het kampvuur kregen we weer bezoek van Wolf, welke met ons de dag kwam doornemen. Natuurlijk werd het verhaal van de schaapsherders verteld. Dit verhaal was voor Wolf helemaal nieuw, maar hij beloofd een oogje in het zeil te houden. Daarnaast heeft hij voor de verkenners challengelijsten bij. Hierop staan een aantal criteria waaraan de verkenners moeten voldoen om te slagen voor de academy.
  
 
Maandag
Maandagochtend na de opening werd met de kinderen een begin gemaakt met de challengelijsten die de avond ervoor zijn afgegeven door Wolf. In vier groepen werden de verkenners bijgepraat over een aantal belangrijke punten binnen de academy.

Kamperen
Hierbij werd verteld wat de belangrijkste punten zijn bij het zoeken van een primitieve schuilplaats, hoe je je rugzak in moest pakken en zelfs hoe je zelf een rugzak kon maken. Tot slot moesten ze ook een zonnewijzer maken, zodat ze altijd de tijd wisten op het kampterrein.

EHBO en Verzorging
In dit onderdeel werd de basis gelegd voor EHBO, waarbij natuurlijk de 5 hoofdpunten van EHBO werden behandeld. Daarnaast werd uitgelegd hoe een mitella aangelegd moest worden, hoe je een brancard kan maken en hoe je een spalk aanlegt.

Navigeren
Bij het navigeren leerden de verkenners alles over het kompas en de windrichtingen, maar ook over hoe ze kunnen navigeren met de zon en de sterren. Belangrijk onderdeel is ook het crosscountry lopen, wat in de hike altijd wel weer terug komt.

Vuurstoken
Voor veel verkenners ook een van de leukste dingen van het kamp is het vuurstoken. Bij deze workshop werd verteld dat hier toch nogal wat bij komt kijken. Welke houtsoorten zijn het meest geschikt, hoe zoek je een vuurplek en hoe richt je deze vervolgens in. Daarnaast werd ook geleerd hoe je veilig met een bijl om kan gaan.

Wolf verschijnt aan het einde van deze ochtend weer op het kampterrein en meld de verkenners dat het tijd is om op hike te gaan voor de pure outdoor beleving. De verkenners zouden overnachten in een hut waar Wolf vroegen is grootgebracht.

Na een snelle lunch werd in twee groepen vertrokken voor de hike. De hike van de jongeren liep over het algemeen over de bestaande paden en zij kwamen dan ook rond half zes aan bij een steengroeve waar het avondeten gebracht zou worden. De ouderen hadden een iets langere tocht nodig om op de zelfde plek te komen. Hierbij werden ook enkele weilanden doorkruist en werd er een stuk crosscountry door het bos gelopen tot ook zij bij het avondeten aankwamen.

Na een goed bord macaroni vertrokken we weer als een groep naar het eindpunt. We eindigden bij een grillhutje aan de rand van het bos, opvallend hierbij was de reactie van Mike die hier al eens eerder was geweest. In deze hut werd snel een vuurtje gemaakt en uiteindelijk kon iedereen naar binnen. De schoenen en sokken werden bij het vuur gezet om te drogen en er werd nog een potje Weerwolven van Wakkerdam gespeeld.
Toen we hiermee klaar waren kwam Duncan ineens binnen. Duncan evalueert de dag met de kinderen tot er ineens doedelzakmuziek te horen in buiten, Duncan besluit te gaan kijken. We horen binnen een harde gil van Duncan, welke gelukkig kort daarna toch weer binnenkomt. Hij heeft twee fotos bij van een monster. Niemand weet precies wat het is, maar we krijgen de fotos en Duncan vertrekt weer.
Voor de verkenners is het dan ook tijd om bij de gaan slapen van de lange zware dag.
  
 
Dinsdag
Om half acht ontwaakte iedereen weer langzaam in de grillhut. De tassen werden weer ingepakt voor de hike en er werd snel ontbeten. Rond half tien vertrokken de inmiddels drie groepen voor de hike. De vier oudste verkenners liepen de tocht zonder leiding en zullen zich ongetwijfeld goed vermaakt hebben tijdens de hike, welke ook voor hen langs de supermarkt ging.

De middelgroep liep onder leiding van Jordy en Erik. Deze groep kwam net te laat bij de supermarkt aan, welke om 13:00 uur zou sluiten. Twee verkenners mochten nog wel binnen, de rest was te laat volgens het supermarktpersoneel.

De groep jongste verkenners liep onder leiding van Thom en Joost een mooie tocht richting Bullingen. Tijdens deze tocht werden ook weer een aantal weilanden doorkruist. De stemming bleef er goed in zitten. De door Thom meegenomen microfoon van de Action zorgde ervoor dat met name Mike en Ravian de groep konden vermaken als quizmaster.
Ook deze groep liep de route langs de supermarkt, zodat de voorraden chips en snoep weer aangevuld konden worden.

Er was afgesproken om om 14:0 uur weer met alle groepen te verzamelen aan de rand van het meer. Daar aangekomen bleek dat Wolf ons weer op stond te wachten en natuurlijk niet zonder reden.
Bij het riviertje waar we stonden moest met behulp van palen en tonnen een overgang over het water worden gemaakt, zodat we hier als groep konden oversteken. Helaas was niet iedereen hier meteen enthousiast voor, maar onder aanvoering van het enthousiasme van Sven lukte het toch om hier een oversteek te maken, waar heel de groep overheen kon.
De kon nu weer vervolgd worden naar het kampterrein.

Op het kampterrein aangekomen kreeg iedereen even een uurtje rust voor zichzelf en voor zijn voeten. De eerste blaren werden behandeld en later werd het tijd om te gaan eten. Inmiddels was ook onze tweede kookstaf, Anette, aangesloten en stonden er pannekoeken op het menu.

In de avond was er een kleine wijziging in het programma nodig, daar waar de leiding dacht dat de verkenners behoefte zouden hebben aan een rustig programma zo na de hike bleek toch dat iedereen nog energie genoeg had. Besloten werd om dan ook nog maar een potje klooibal te gaan spelen met zijn allen.

Ook deze avond werd weer afgesloten met een kampvuur. Toen iedereen net zat mijn zijn beker chocomel en peperkoek kwamen er twee mannen het veld op gelopen met een grote tv. Blijkbaar werden er opnames gemaakt voor de schotse televisie. Na een hele komische introductie, een wat stuntelige cameraman en wat medewerking uit het publiek kon de uitzending beginnen. Allereerst was er een interview met de ons inmiddels bekende schotse herders Schots en Scheef.
Zij hadden ook een verhaal over enge schapen met rode ogen, als laserstralen. Deze schenen hier in de buurt rond te lopen en telkens verdwenen er dan ook schapen. Dit kwam ook overeen met de fotos die we de avond ervoor van Duncan hadden gekregen.
Mischa werd ook nog genterviewd en die kreeg de kans om het hele verhaal van de dag ervoor nog te vertellen voor de schotse TV-ploeg.

Nadat de TV-ploeg weer vertrokken was werd het ook langzaam weer bedtijd voor de verkenners.
  
 
Woensdag
Op woensdagochtend werd het jaarlijkse PL/aPL-spel gespeeld. Voor de leiding altijd aanleiding om te laten zien hoe lastig het is om een spel te leiden als je deelnemers niet opletten. Tijdens de uitleg van het spel stond de leiding dan ook regelmatig omgedraaid of met elkaar te kletsen.
Uiteindelijk kon begonnen worden met een spelcircuit bestaande uit zeven spellen. Ook tijdens deze spellen lukte het de leiding de regels vrij te interpreteren, waardoor het spel niet goed liep.
Met wat kleine aanpassingen in het spel en vooral een fanatiekere en normaal mee spelende leiding werd het spel alsnog gespeeld zoals het hoorde.
Tijdens de onderdelen jerrycan sjouwen, ton rollen, tijgeren, hardlopen, paalslepen en worstelen waren er toch nogal wat zweetdruppels te zien bij iedereen. Al met al een leuke spel gespeeld.

Daarna stond er een snelle lunch op het programma met broodjes worst. Deze werden gretig opgegeten door een ieder, waarna we snel konden vertrekken naar het zwembad.
Na al het zweet van de afgelopen dagen was het nu echt nodig om een keer goed schoon te worden in een chloorbad. Aangekomen bij het zwembad bleek er weinig te doen, zowel wat betreft mensen in het zwembad, maar ook in het zwembad zelf was weinig speelmogelijkheid.

Allereerst werd de lage duikplank geprobeerd. Nadat hier menig verkenners een mooie duik of sprong van had genomen begon dit na een dik half uur ook wel te vervelen. Gelukkig had Thom bij de Action weer een hoop opblaaskrokodillen, strandballen en ander speelgoed weten te bemachtigen. Helaas mochten we deze alleen in het kinderbad gebruiken. Dit resulteerde in een bad vol met opblaasspeelgoed, 17 verkenners en een paar kinderen met ouders. Uiteindelijk zag de badjuffrouw dat dit ook geen doen was en besloot ons met opblaasspeelgoed en al het grote bad in te laten, zodat de kinderen weer rustig in het kleine bad konden spelen.

Met de waterkanonnen en opblaasdingen was er nog een hoop plezier in het zwembad. Op het laatst ging ook de hoge duikplank nog open, zodat de echte waaghalzen daar nog een sprong konden wagen.

Hierna konden we weer schoon terug naar het kampterrein. Aangekomen op het kampterrein leek het hele kampterrein overhoop te zijn gehaald. De schapen waren allemaal uit hun wei ontsnapt en er lag nog een grote hoeveelheid wol op het terrein. Bijgekomen van de eerste schrik konden we beginnen met het koken van een heerlijke maaltijd, chili con carne. Het vreemde is dat veel verkenners zeggen dat ze dit niet lekker vinden, maar uiteindelijk zijn wel in alle patrouilles de pannen leeg en de magen vol.

Na het eten werd er gezamenlijk hout gesprokkeld in het nabijgelegen bos. Met een vol geladen bus konden we dan ook terug naar het kampterrein en hadden we genoeg hout voor de rest van de week. Bij het oplopen van het kampterrein liepen we Wolf weer tegemoet. Wolf ziet er flink gehavend uit en vertelt dat hij zojuist weer wakker werd in de bosjes. Hij weet een groot gedeelte van de dag niet meer, het laatste wat hij weet is dat hij doedelzakmuziek hoorde op het kampterrein en daar polshoogte is gaan nemen. Het volgende moment ontwaakte hij in de bosjes.

Nadat we dit verhaal hadden aangehoord was het vroeg tijd voor een kampvuur, zodat we bij het vuur ook nog een potje weerwolven konden spelen. Het fanatisme waarmee dit spel wordt gespeeld blijft mooi om te zien en gelukkig wisten de burgers ook dit keer weer te winnen van de weerwolven.
  
 
Donderdag
De donderdag stond er een primitieve dag op het programma. Na de dagelijkse opening begon Mark met de uitleg voor het maken van een primitieve overnachting voor alle verkenners. Alle verkenners zouden de aankomende nacht in een zelfgemaakte f rietzak slapen.

Allereerst werden er uit een groot stuk landbouwplastic 18 stukken van drie bij drie meter geknipt. Dit zou de basis zijn voor deze frietzakken. Vervolgens gingen de PLs aan de slag om vier palen op het terrein in de grond te plaatsen, hier zouden de tentjes om heen komen te staan. De rest van de groep ging verder om honderden meters tape te plakken op de zeilen, dit om de vouwlijnen van de tent te verstevigen.

In de middag werd per patrouille verder gegaan met het opzetten van de tenten. Dit bleek een nogal precies werkje, waarbij vooral de lengte van de touwen een probleem vormde. Na een ochtend en een deel van de middag hard werken stonden er dan toch 17 tentjes op het terrein verdeeld in 4 groepjes.

Na het maken van deze tentjes kon verder worden gewerkt aan de primitieve maaltijd. De dienstpatrouille ging zorgen voor een kampvuur, zodat er kolen gemaakt konden worden om aardappels gevuld met roomkaas in te poffen. Mark had in tussen een kribbevuur gemaakt waar tegen etenstijd de groentespiesjes op gegrild zouden worden. Drie van de jongste verkenners gingen onder leiding van Anette beginnen aan het maken van de groentespiesjes, gevulde aardappelen en bananen met chocolade voor het toetje.
De PLs gingen aan de slag met de door de vader van Dirk gemaakte Rocketstoves. Hier kon onderin een vuur worden gestookt en bovenop kon een pan staan. In deze pan werden uiteindelijk de kippenpoten gebraden. Al met al weer een heerlijke maaltijd voor iedereen.

Iedereen die niets te doen had ging met Thom een potje Kub spelen, ook dit werd erg fanatiek gespeeld door de groep.

Na het eten stond zoals elke dag de sluiting op het programma. Tijdens de sluiting komen Wolf en Duncan aangelopen. Zij komen even bespreken hoe de dag is gelopen en zijn trots op de tentjes die de jongens hebben gemaakt. Echter klinkt er ineens doedelzakmuziek op het terrein. Wolf reageert hier erg vreemd op en kan totaal niet tegen de muziek, in paniek en niet helemaal zichzelf zijnde rent hij weg.
Duncan kan ons vervolgens vertellen wat hier de oorzaak van is. Wolf is vroeger opgegroeid tussen de schapen, nadat hij als vondeling was gevonden door een schaapsherder. Hier heeft hij meegemaakt dat schapen werden geslacht en dat van hun maag een doedelzak werd gemaakt. Dit heeft Wolf nooit kunnen verwerken en is zodoende een doedelschaap geworden. Bij het horen van doedelzakmuziek verandert hij in een monster. Duncan gaat met Schots en Scheef overleggen hoe we Wolf kunnen genezen en zal hier de volgende dag op terug komen. Hij raadt de verkenners ook nog aan om tegen die tijd hun challenge lijst afgewerkt te hebben, zodat we de volgende dag ook de sluitingsceremonie van de academy kunnen houden.

In de avond kunnen de kinderen vervolgens verder werken aan hun challenges, hier wordt wederom fanatiek aan gewerkt en de meesten komen al een heel eind met de challenge lijsten.
De avond wordt weer afgesloten bij het kampvuur met wederom een potje weerwolven, die de burgers alweer weten te winnen.
  
 
Vrijdag
De laatste volle dag van het kamp was aangebroken, reden genoeg om de inmiddels vermoeide kinderen (en leiding) een half uur langer te laten slapen. Gelukkig hadden alle verkenners goed geslapen in hun zelfgemaakte tentjes, de meesten willen de nacht hierna hier weer in slapen.

De ochtend wordt rustig opgestart en er wordt verder gewerkt aan de challenge lijsten van Wolf. Het lukt iedereen om deze in de ochtend helemaal af te werken, gelukkig maar want s avonds is ook de sluitingsceremonie volgens Duncan.

Na het middageten werd vertrokken voor het jaarlijkse uitje. We gingen met autos naar de andere kant van het meer waar een vakantiepark was. Hier aangekomen kregen alle verkenners een klimtuigje aan en konden we een touwparcours in de bomen gaan volgen. Het begin werd gemaakt op het laagste parcours. Hier zat volgens de instructeur voor de grootste weinig uitdaging in en hij raadde hen dan ook aan deze achteruit te lopen. Op zon 5 meter hoogte wist iedereen het parcours probleemloos te volbrengen.
Tijd dus voor de volgende uitdaging, het middelhoge parcours. Hier gingen we naar ongeveer 10 meter hoogte en ook hier moesten er weer verschillende touwbruggen getrotseerd worden.
Als laatste konden we naar het hoogste parcours. Hier hebben wel enkele verkenners hun persoonlijke grenzen verlegt op stukken parcours tot wel 15 meter hoogte. Met name de kabelbaan aan het eind sleepte enkele jongens erdoor om het parcours af te kunnen ronden, een weg terug was er overigens ook niet.

Na het klimparcours hadden we nog ruim een half uur over waarin we konden boogschieten. Voor velen ook een leuke uitdaging om zo veel mogelijk punten te schieten.

Helaas werd het hierna weer tijd om terug te gaan naar het kampterrein. De genen die moesten koken begonnen meteen met een zelf gekozen maaltijd, hoe origineel ook was dit voor alle patrouilles wraps.
De overige verkenners werden door de leiding opgejaagd om zo snel mogelijk de tenten in te pakken vanwege het aankomende weer. Het zou vanaf de avond tot de volgende dag gaan regenen zo was de verwachting. Gelukkig konden we de patrouilletenten op tijd in pakken, waarna we meteen door konden met eten.
Na het eten werd alles afgewassen en werd nog begonnen met het afbreken van de keukens, aangezien het nog steeds niet regende. Het resultaat was dat we alle patrouilletenten en keukenzeilen droog hebben in gepakt en alles droog mee naar Boxtel kon.

Hierna werd het tijd om de grote tent in te richten als slaaptent. Inmiddels regende het buiten en wist iedereen zijn plekje te vinden in de tent. Na enige tijd kwamen Schots, Scheef en Duncan de tent binnen. Zij wisten inmiddels hoe ze Wolf moesten genezen, maar Wolf was er nog niet. Door met heel de groep het geluid van een doedelzak na te doen wisten we Wolf de tent in te lokken. Tot onze verbazing kwam er echter een groot schaap de tent in. Deze werd gekalmeerd en middels een soort van hypnose werd het schaap rustiger en zou Wolf weer genezen. Na enige tijd wist Wolf zijn schapenvacht te ontdoen was Wolf weer een normale outdoorman.

Het probleem met Wolf was dus opgelost, tijd voor de sluitingsceremonie van de academy. Alle verkenners moesten om beurten naar Wolf komen en kregen hun diploma uitgereikt. Daarnaast kregen we als groep nog een aandenken aan de academy.

Inmiddels was het ruim elf uur geworden en werd het tijd om nog wat moppen te vertellen in de tent. Na flink gelachen te hebben werd het tijd voor een serieus momentje.
Scott en Stef hadden vandaag hun laatste avond als verkenner en kregen van Joost hun welverdiende dank- en afscheidswoordje. Hierna was het voor alle verkenners, behalve Scott en Stef bedtijd.

Aangezien het inmiddels droog was werd door Scott en Stef hun verkennertijd nog enige tijd gevalueerd bij het kampvuur. Stef heeft aangegeven verder te gaan naar de Rowans en ook Scott begint inmiddels te twijfelen om toch door te gaan naar de Rowans.
  
 
Zaterdag
Rond acht uur ontwaakte iedereen in de grote tent, het was nog droog. Alle tassen werden ingepakt, waarna het ontbijt klaar stond in de kooktent. Tijdens het ontbijt begon het al wat te regenen, wat voor de leiding reden genoeg was een goed plan op te stellen voor de komende ochtend.

Met hard werken werd de grote tent afgebroken, de vrachtwagen geladen en het terrein schoongemaakt, dat het hierbij wat regende leek voor niemand echt een probleem. Om elf uur waren we dan ook een heel eind klaar en kon de vrachtwagen al vertrekken. Het enige wat nog stond was de keukentent van de leiding.

Uiteindelijk werd deze in de stromende regen afgebroken. Veel verkenners zaten toen al te schuilen in de autos. Nadat de tent was afgebroken ging iedereen in de autos zitten in afwachting van de laatste ouders die zouden komen. Helaas was er voor Niels en Giel geen plek in de autos en besloten zij te gaan schuilen in de Dixi.

Rond half drie was iedereen terug op de blokhut en werd de vrachtwagen gelost en de tenten uitgehangen. Hierna was het tijd voor de sluiting.

Bij de sluiting volgden nog enkele dankwoordjes voor een aantal mensen, welke ik hier nogmaals wil noemen.
Alle ouders die hebben gereden, bedankt voor het rijden
Anette en Jos onze kookstaf, hartstikke bedankt voor jullie hulp en plezier wat we met jullie hebben gehad
Alle verkenners voor jullie inzet en gedrag tijdens het kamp, zonder jullie was het ook nooit zon leuke week geworden
Uiteindelijk werden ook nog alle leiders bedankt door de verkenners voor het geweldige kamp

Hierna was het echt tijd om naar huis te gaan, snel in bad of onder de douche en ik verwacht dat het bij de meeste verkenners thuis weer vroeg bedtijd was.
  
 


(C) 2001-2017 Scouting Boxtel